Reptielen:
Groene leguaan

Fotograaf: M. Betley, Licensie onder: GNU-licentie voor vrije documentatie

De Groene Leguaan is een vrij forse hagedis. Over het algemeen worden de volwassen mannelijke exemplaren tussen 120 en 140 cm lang en de volwassen vrouwelijke dieren tussen 90 en 120 cm. Het grootste, tot nu toe gemeten exemplaar schijnt 230 cm lang te zijn geweest en woog 10,5 kg.

Groene leguanen leven in bosachtige gebieden, en als je goed naar ze kijkt, dan zie je dat deze diersoort perfect is aangepast aan het leven in bomen en struiken. Hun kleur zorgt voor camouflage, met de sterke poten en scherpe nagels kunnen ze uitstekend klimmen en hun lange staart gebruiken ze o.a. als roer wanneer ze van tak naar tak springen. Ook kunnen ze hiermee vervaarlijke klappen uitdelen als verdediging. De volwassen dieren leven gewoonlijk in de hoger gelegen delen van de bomen, soms wel tot in de kruin op 20 meter of hoger. De jonge dieren vindt men meestal in de wat lagere delen. Ook houden Groene Leguanen zich graag op langs watertjes en rivieren. Bij gevaar schromen ze niet om hier met een flinke duik in te springen. Groene leguanen hebben een sterk aanpassingsvermogen en zijn aldus ook aan te treffen in de buurt van menselijke nederzettingen, evenals in de droge binnen zijn verspreidingsgebied. In deze laatstgenoemde, voedselarme streken blijven de volwassen dieren meestal wat kleiner.

In het meest noordelijke deel van hun verspreidingsgebied komt een variëteit voor met hoorntjes op de neus. (Deze worden soms abusievelijk Iguana rhinolopha of Iguana iguana rhinolopha genoemd. Het gaat hier niet om een aparte soort of ondersoort, want “gehoornde”exemplaren schijnen hier en daar in het gehele verspreidingsgebied voor te komen.)

Groene Leguanen eten voornamelijk plantaardig voedsel, alhoewel ze ook wel eens dierlijk eten aan het menu toe voegen. Van de plant eten ze bijna alles, het blad, de vruchten, de bloemen en de knoppen. De exemplaren die in de droge, voedselarme streken leven zijn minder kieskeurig. Zij eten ook van de cactussen en een ei, een kleine amfibie, reptiel of zoogdier wordt ook nog wel eens aan het menu toegevoegd. Soms eten ze zelfs aas.

Tijdens het voortplantingsseizoen komt het regelmatig tot strijd tussen mannelijke exemplaren. Deze vormen namelijk territoria en verdragen dan geen andere mannetjes in hun nabijheid. Voordat het eventueel tot een echt gevecht komt proberen ze elkaar te verjagen door imponeergedrag. Dit bestaat voornamelijk uit het knikken met de kop terwijl hun keelflap uitgeklapt is. Ook gaan ze hoog op de poten staan en platten ze hun lichaam zijdelings af om groter te lijken. Wanneer dit niet helpt, komt het tot serieuze gevechten, waarbij flink gebeten kan worden en er striemende klappen met de staart worden uitgedeeld. De overwinnaar is gewoonlijk het dier dat zich mag verheugen in een paring met een passerend vrouwtje.

Net als alle hagedissen leggen leguanen eieren die een leerachtige schaal hebben. Ze bekommeren zich verder niet om hun kroost.




Heb je hier niet kunnen vinden wat je zocht of heb je na het lezen van de informatie nog vragen?
Stel je vraag gerust op het het forum!

Wetenschappelijke naam:
Iguana iguana
Verspreidingsgebied:
Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika
Voedsel:
Planten, vruchten, bloemen en bladeren
Lengte:
1 - 2 meter
Gewicht:
Circa 9 kg
Leeftijd:
Tot 30 jaar
Status:
Algemeen

Advertentie

 

 
Kaaimanteju
Kameleon
Krokodillen  
Leguanen  
Schildpadden  
Slangen  
 

Contact
Disclaimer
© Copyright